1.9 சபலப்பட்டது உள்ளம்

நொடியாய்ப் பறந்தது மணிநேரப் பொழுது
என் பேருந்து நிறுத்தம் வந்தும் அவள்
இறங்கவில்லை எனக்கோ இறங்க மனமில்லை
இரக்கமில்லா இறைவனை இறைஞ்சி அழைத்தேன்

என்னுள் எதிரெதிராக நானும் மனதும்
அலுவல் செல்ல நேரமானதை உணர்ந்து
இறங்கு!! என்றது ஒன்று- நழுவ
விடுவது ஏனோ என்பது மற்றொன்று

முடிவில் மனது வென்றது இறங்கநினைத்து
ஏக்கமாய்ப் பார்த்தேன் அவளை நிமிர்ந்து
என் மனக்குரல் கேட்டதோ தெரியவில்லை
பார்த்தாள் என்னை தலை நிமிர்ந்து

எதையோ தொலைத்தது போல் புரியாமல்
தயங்கி நிற்க வண்டிநகர உத்தரவானது
அதையும் பொருட்படுத்தாமல் சிலர் ஏறி‌
இறங்கவும்இறங்காமல் இருக்க சபலப்பட்டது உள்ளம்